برنج
امروز چهار شنبه 17/9/1400
ارسال به دیگران دریافت خبر نامه

کاربر :

Login : ورود







رمز را فراموش کرده ام





Sign up : ثبت نام

0





 
پنج شنبه / /

بررسي صفات رتونينگ در ارقام برنج (oryza sativa L.) نسبت به تيمار رفتار با بقاياي گياهي


به منظور بررسي تأثير رفتار با بقاياي گياه اصلي بر عملکرد و اجزاء عملکرد دانه رتون ارقام مختلف برنج آزمايشي در سال 85 به صورت فاکتوريل در قالب طرح بلوک کامل تصادفي در 4 تکرار اجرا گرديد. فاکتور اول شامل شش رقم (v1)IRTON ، طارم هاشمي (V2) ، طارم ديلماني (V3) و طارم محلي (V4) خزر (V5) و فجر (V6) و فاکتور دوم شامل سه سطح رفتار با بقاياي گياه اصلي شامل کف بر (H1) ، خوابانيدن با ارتفاع 40 سانتي متر از سطح زمين (H2) و برداشت در ارتفاع 40 سانتي متر (ايستاده، H3) بود.

بررسي صفات رتونينگ در ارقام برنج (oryza sativa l.) نسبت به تيمار رفتار با بقاياي گياهي





مجتبي ذبيح پور روشن1، حميدرضا مبصر2 ، عباس قنبري ماليدره3 ، رضا يدي4، حامد فيروزپوري1، حسن جعفري1


1- کارشناس ارشد رشته زراعت
2- استاديار دانشگاه آزاد اسلامي واحد قائمشهر
3- عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد واحد جويبار
4- دانشجوي کارشناسي ارشد دانشگاه آزاد واحد بجنورد
5- دانشجوي کارشناسي ارشد دانشگاه آزاد واحد تاکستان






چکيده
به منظور بررسي تأثير رفتار با بقاياي گياه اصلي بر عملکرد و اجزاء عملکرد دانه رتون ارقام مختلف برنج آزمايشي در سال 85 به صورت فاکتوريل در قالب طرح بلوک کامل تصادفي در 4 تکرار اجرا گرديد. فاکتور اول شامل شش رقم (v1)irton ، طارم هاشمي (v2) ، طارم ديلماني (v3) و طارم محلي (v4) خزر (v5) و فجر (v6) و فاکتور دوم شامل سه سطح رفتار با بقاياي گياه اصلي شامل کف بر (h1) ، خوابانيدن با ارتفاع 40 سانتي متر از سطح زمين (h2) و برداشت در ارتفاع 40 سانتي متر (ايستاده، h3) بود. نتايج نشان داد که بيشترين عملکرد دانه رتون براي رقم طارم هاشمي (89/138 گرم در متر مربع) بدست آمد که بخاطر بلندتر بودن طول خوشه (54/21 سانتيمتر) بوده است، همچنين حداکثر عملکرد کاه (87/202 گرم در متر مربع) براي رقم طارم محلي حاصل شد. حداکثر عملکرد دانه تحت رفتار بقاياي گياهي براي روش خوابانيدن (08/113 گرم در متر مربع) بدست آمده که بعلت افزايش درصد خوشه چه پر شده (21/88) و طول شاخه (29/20 سانتيمتر) بوده و همچنين کمترين عملکرد دانه رتون تحت روش کف بر (02/98 گرم در متر مربع) حاصل گرديد. اما بيشترين عملکرد دانه براي روش ايستاده (26/137 گرم در متر مربع) نتيجه شد.




واژگان کليدي :
برنج، رتون، بقاياي گياهي و عملکرد دانه)





مقدمه
رتون داراي دوره رشد کوتاهي بوده و رسيدن آن تنها در 35 تا 65 درصد زمان لازم براي محصول اصلي صورت مي گيرد (کارانکارون و همکاران، 1988). تهيه بستر مناسب، زمان بذرپاشي، کنترل علف هاي هرز، مديريت کود، ضخامت ساقه، ميان ذخاير کربوهيدرات، سرعت پيري برگ ها و کاهش دوام سطح برگ به همراه عوامل اقليمي و ژنتيکي بر طول دوره رشد و رسيدگي محصول اصلي و رتون موثر مي باشند (بالاسوبرامانيان و همکاران، 1992).

عموماً دوره رسيدگي رتون 40 تا 60 درصد محصول اصلي مي باشد. عملکرد رتون مي تواند 50-35 درصد بيش از عملکرد نسبي و يا 61-42 درصد عملکرد محصول اصلي و به مقدار 680 تا 4580 کيلوگرم در هکتار متغير باشد (گريست، 1986). آزمايش سوتاريو و سوپريهارتو (1993) مشخص کرد که وزن هزار دانه محصول رتون کمتر و تعداد خوشه در محصول رتن بيشتر از محصول اصلي است اما تعداد دانه در هر خوشه خيلي کمتر از محصول اصلي مي باشد. انتخاب ارقامي که از نظر ژنتيکي طول دوره رشد آنها کوتاه تا متوسط باشد مي تواند دوره رسيدگي رتون را کاهش دهد.

در رقم زودرس يک ماه پس از برداشت محصول اصلي، خوشه هاي آن ظاهر ولي اين مدت براي رقم ديررس 75 روز مي باشد (هونگ و همکاران، 1991). ارتفاع برش کمتر به همراه افزايش طول روز از قابليت رتون دهي ارقام کاسته و بر طول دوره رسيدگي افزوده مي شود (بوليچ و ويب، 1973). براي مناطق گرمسيري و حاره به دليل طولاني بودن فصل رشد استفاده از ارقام ديررس و ميان رس و براي مناطق با فصل رشد کوتاه مانند شمال کشور ايران بهره گيري از ارقام ميان رس و زودرس داراي توجيه اقتصادي است (غلامي، 1380). ارقامي با درصد بالاي رشد مجدد از بالاترين تعداد پنجه رتون برخوردار هستند (چارکرابوروتي و روي، 1987).

ارتفاع براش اثرات مختلفي روي محصول رتون داشته که به خصوصيات آغازش رتون ارقام مختلف و مورد مطالعه بستگي دارد (دي داتا و برناسور، 1989). براي توليد محصول رتون دامنه ارتفاع برش صفر تا 50 سانتي متر از سطح خاک مورد استفاده قرار مي گيرد (جونز، 1993). مطالعات نشان داد که ارتفاع برش محصول اصلي در سطح زمين، عملکرد رتون بالاتري را نسبت به ارتفاع برش بالاتر به همراه داشته است (پراشار، 1970 و جونز، 1993 و نصيري و همکاران 2003). جونز (1993) نشان داد که از نظر عملکرد تفاوت معني داري بين دو سطح برداشت محصول اصلي (برداشت معمولي و کف بر) براي ارقام طارم محلي و فوجي مينوري مشاهده شد.

بيشترين عملکرد براي طارم محلي از طريق برداشت معمولي محصول اصلي بدست آمد اما بيشترين عملکرد رتون براي فوجي مينوري از طريق برداشت محصول اصلي از طريق کف بر مشاهده شده. نائيج نژاد (1379) نشان داد که اثر ارتفاع برش محصول اصلي روي تعداد کل دانه در خوشه، تعداد دانه پر در خوشه، ارتفاع بوته و تعداد برگ محصول رتون معني دار بود (نصيري و همکاران، 2003).

آزمايش جونز (1993) نشان داد که ارتفاع برش محصول اصلي اثر معني داري روي تعداد روز تا خوشه دهي و همچنين ارتفاع گياه بالغ در محصول رتون داشت. به طوري که با افزايش ارتفاع برش محصول اصلي از 10 به 50 سانتي متر تعداد روز تا خوشه دهي محصول رتون از 67 روز به 63 روز کاهش يافت. عملکرد محصول رتون به طور معني داري در ارتفاع برش 50 سانتي متر کمتر از 10 ، 20 و 30 سانتي متر بود. ارتفاع برش بر تعداد خوشه در متر مربع محصول رتون اثر معني داري نداشت. با افزايش ارتفاع برش خوشه بيشتري نيز تشکيل شد. ارتفاع برش اثر معني داري روي وزن هزاردانه داشت که اين تأثير اثر کمي روي عملکرد دانه رتون داشت (جونز، 1993).

جيانگ و همکاران (1995) نشان دادند که برش مجدد کاه و کلش اثر منفي خشکي را روي جوانه زني و طويل شدن جوانه هاي جانبي کاهش مي دهد. نتايج آزمايش نشان داد که تيمار برش در ارتفاع 5 سانتي متر موجب يکنواخت تر شدن خوشه دهي محصول رتون و همچنين کوتاه تر شدن دوره موردنياز جهت خروج کامل خوشه ها مي گردد. عملکرد دانه رتون صرف نظر از ارتفاع برش نسبت به نشاء کاري برنج کمتر بود. برش مجدد در 5 سانتي متر و 10 سانتي متر نسبت به تيمار بدون برش بهتر بودند.

به طور کلي برنج رتون از نظر عملکرد از برنج نشاکاري شده کمتر بود اما در عين حال برش گياهچه هاي رتون در ارتفاع 5 سانتي متر موجب ذخيره نيروي کار نشده و به طور معني داري ميزان محصول رتون را بهبود مي بخشيد (تينگ و ليو، 1997). کربلايي (1379) با بررسي روش خوابانيدن و آبياري بر عملکرد رتون ارقام برنج اعلام نمود که اثر روش خوابانيدن نواري بر عملکرد ارقام مختلف با قابليت جوانه زني از گره هاي متفاوت بر روش کلش هاي باقيمانده از گياه اصلي معني دار بود. افزايش عملکرد به دليل افزايش تعداد پنجه هاي بارور و تعداد دانه و مهمتر از آن همزماني در رسيدگي خوشه ها گزارش شد.






مواد و روش ها

اين آزمايش در سال 1385 در شهرستان بابل که با عرض جغرافيايي 36 درجه و 33 دقيقه شمالي و طول جغرافيايي 53 درجه شرقي و ارتفاع 14 متر از سطح دريا قرار دارد، اجرا شد. مجموع بارندگي و تبخير منطقه در طي دوره رشد گياه به ترتيب 79 و 888 ميلي متر بوده است. بيشترين و کمترين بارندگي به ترتيب در شهريورماه با 42 ميلي متر و در خردادماه با 3/0 ميلي متر حداکثر و حداقل تبخير به ترتيب در تيرماه با 220 ميلي متر و در مهرماه با 90 ميلي متر بوده است. خاک محل آزمايش لومي رسي بود. نمونه برداري خاک قبل از کاشت در عمق 0-30 انجام شد که به ترتيب داراي ph برابر 94/7، هدايت الکتريکي (ec) برابر 8/0، ماده آلي (om) برابر 38/3 و داراي فسفر و پتاس قابل جذب به ترتيب برابر 23 و 100 ppm و نيتروژن کل آن برابر 22/0 مي باشد.

آزمايش به صورت فاکتوريل در قالب طرح بلوک کامل تصادفي در 4 تکرار اجرا گرديد. فاکتور اول شامل شش رقم (r1)irton ، طارم هاشمي (r2) ، طارم ديلماني (r3) و طارم محلي (r4) حرز (r5) و فجر (r6) و فاکتور دوم شامل سه سطح رفتار با بقاياي گياه اصلي h1 : کف بر ، h2 : خوابانيدن با ارتفاع 40 سانتي متر از سطح زمين و h3 : برداشت در ارتفاع 40 سانتي متر (ايستاده) بود. تعداد کل کرت هاي آزمايش 72 (18×4) بود. تناوب در محل انجام آزمايش هر ساله کشت برنج بود و مزرعه پس از برداشت محصول اصلي استفاده گرديد. در اواخر بهمن ماه، زمين به وسيله گاو آهن برگردان دار شخم زده شد و در نيمه اول ارديبهشت عمليات تکامل شامل شخم بهاره، ماله زدن و تسطيح انجام شد و قبل از نشاکاري زمين به چهار هکتار که هر هکتار شامل 18 کرت و هر کرت به اندازه 5×2 مترمربع در نظر گرفته شد و نشاء ها با فواصل 2cm25×25 کشت گرديد.

کود اوره نيز به ميزان 150 کيلوگرم در هکتار در دو نوبت (نصف آن 3 روز بعد از نشاکاري و بقيه در مراحل ظهور خوشه آغازين) به گياه اصلي داده شد، همچنين کود فسفر به فرم سوپرفسفات تريپل و کود پتاسيم به شکل سولفات پتاسيم به ترتيب به ميزان 100 و 100 کيلوگرم در هکتار استفاده گرديد. مبارزه با علف هاي هرز با دست طي دو نوبت 200 و 28 روز بعد از نشاء کاري انجام شد. هنگام برداشت محصول اصلي در مرحله رسيدگي فيزيولوژيکي بسته به ارتفاع برداشت به صورت کف بر، 40 سانتي متر به صورت خوابانيده و 40 سانتي متر به صورت ايستاده از سطح زمين درو شد و بلافاصله کرت ها آبياري شد و سپس کود اوره به مقدار 150 کيلوگرم در هکتار در زمين پاشيده شد، جهت جلوگيري از تداخل کود در کرت هاي مجاور، هر کرت با مرزهاي خاکي با پوشش پلاستيکي به ارتفاع تقريبي 10 و ضخامت تقريبي 30 سانتي متر از کرت هاي مجاور جدا گرديد.

کليه اقدامات لازم از شروع تا مرحله برداشت اعم از حفاظت از دام، کنترل زهکش ها، آب موجود در کرت ها، علف هرز، بيماري انجام شد. بيماري بلاست و آفت کرم ساقه خوار در محل اجراي طرح مشاهده نگرديد. عدم وجود آثار خسارت ناشي از کرم ساقه خوار به سمپاشي انجام نشد. در طي رشد و نمو صفات زير درهر کرت رتون اندازه گيري شد. تعداد کل خوشه در متر مربع، تعداد کل پنجه و پنجه هاي موثر هر کپه که با شمارش از 12 کپه در هر کرت صورت مي گيرد. ارتفاع بوته، طول برگ پرچم و طول خوشه بر حسب سانتي متر با اندازه گيري از روي 12 کپه در هر کرت انجام شد. تعداد کل خوشه هاي فرعي در خوشه، درصد خوشه هاي فرعي پر شده و تعداد خوشه هاي فرعي غيربارور در خوشه با نمونه برداري از 20 خوشه در هر کرت شمارش گرديد. وزن هزار دانه بر حسب گرم با شمارش و توزين 5 نمونه 100 عددي دانه در هر کرت محاسبه شد. عملکرد دانه و عملکرد بيولوژيکي بر حسب گرم در متر مربع با برداشت کپه ها 4 متر مربع از وسط هر کرت انجام گرديد. داده هاي به دست آمده با استفاده از نرم افزار sas مورد تجزيه واريانس و مقايسه ميانگين ها با ازمون چند دامنه اي دانکن در سطح احتمال 5 درصد انجام شد و همچنين ضرايب همبستگي بين صفات مورد مطالعه نيز محاسبه گرديد.






نتايج و بحث

جدول 1 نشان مي دهد که ارتفاع گياه از نظر آماري تحت تأثير واريته، رفتار با بقاياي گياهي و اثر متقابل آنها در سطح احتمال يک درصد قرار گرفتند، به طوري که بيشترين و حداقل ارتفاع بوته به ترتيب براي رقم طارم محلي (48/92 سانتي متر) و طارم ديلماني (84/70 سانتي متر) بدست آمد و براي رقم طارم هاشمي و irton به ترتيب برابر 79/83 و 17/80 سانتي متر بود. همچنين در جدول 2 ديده مي شود که حداکثر ارتفاع بوته تحت رفتار با بقايا براي روش ايستاده (36/83 سانتي متر) و کمترين آن براي روش کف بر (84/79 سانتي متر) حاصل گرديد و براي روش خوابانيدن ارتفاع بوته برابر 27/82 سانتي متر بدست آمد.

حداکثر ارتفاع بوته تحت اثر متقابل رقم× رفتار با بقاياي گياه اصلي براي رقم طارم محلي با روش ايستاده حاصل گرديد که برابر 6/96 سانتي متر مي باشد (جدول3). يزدپور (1383) نيز گزارش نمود که با افزايش ارتفاع برداشت محصول اصلي چون رشد مجدد از گره هاي بالاتري صورت مي گيرد، ارتفاع محصول رتون نيز افزايش نشان داد به طوري که بيشترين ارتفاع گياه در تيمار ارتفاع برش 40 سانتي متر بدست آمد. صادقي (1376) نيز به همين نتيجه رسيد که ارتفاع گياه راتون در سطح يک درصد تحت تأثير ارتفاع برداشت قرار گرفته است به طوري که بيشترين و کمترين ارتفاع بوته به ترتيب براي ارتفاع برش 50 و 10 سانتي متر از سطح زمين است.

طول خوشه از نظر آماري تحت تأثير واريته، رفتار با بقاياي گياه اصلي و اثر متقابل آنها در سطح احتمال يک درصد قرار گرفت (جدول1) بيشترين طول خوشه براي رقم طارم هاشمي (83/20 سانتي متر) و حداقل آن براي طارم ديلماني (92/16 سانتي متر) حاصل گرديد. حداکثر طول خوشه تحت تيمار رفتار با بقاياي گياه اصلي براي روش خوابانيدن (29/20 سانتي متر) بدست آمد و براي روش هاي برداشت کف بر و ايستاده به ترتيب برابر 63/19 و 65/19 سانتيمتر بوده است (جدول2). همانطوري که در جدول 3 ديده مي شود بيشترين و حداقل خوشه تحت اثر متقابل رقم × رفتار با بقاياي گياه اصلي به ترتيب براي رقم طارم هاشمي با روش ايستاده (89/21 سانتيمتر) و رقم طارم ديلماني با روش ايستاده (21/16 سانتيمتر) حاصل گرديد.


در جدول 1 عملکرد دانه از نظر آماري تحت تأثير واريته، رفتار با بقاياي گياه اصلي و اثر متقابل دوگانه در سطح احتمال يک درصد قرار گرفت. بيشترين عملکرد دانه محصول رتون براي رقم طارم هاشمي (89/138 گرم در متر مربع) بدست آمد و حداقل آن براي رقم طارم ديلماني (76/41 گرم در متر مربع) حاصل شد که به خاطر کاهش برخي اجزاء عملکرد دانه مانند طول خوشه ، تعداد پنجه در کپه و تعداد خوشه در متر مربع مي باشد. عملکرد دانه براي رقم هاي irton و طارم محلي به ترتيب برابر 74/116 و 16/132 گرم در متر مربع بدست آمد (جدول 2).

روي و همکاران (1977) دريافتند که عملکرد دانه رتون در ارتفاع برش 8/13 و 18 سانتي متر اختلاف معني داري وجود نداشت. حداکثر عملکرد دانه رتون تحت رفتار با بقاياي گياهي براي روش خوابانيدن (08/113 گرم در متر مربع) بدست آمده که به خاطر افزايش طول خوشه و درصد خوشه چه هاي پر شده مي باشد و کمترين عملکرد دانه رتون براي روش کف بر (02/98 متر مربع) حاصل شد که به خاطر کاهش بعضي اجزاء عملکرد دانه مانند طول خوشه و درصد خوشه چه هاي پر شده بوده است. باهاردوتا (1977) گزارش کردند که در ارتفاع برش 15 و 20 سانتي متر عملکرد رتون بيشتر از زماني بود که گياه اصل در ارتفاع 5 سانتي متر برداشت شده است. حداکثر عملکرد دانه محصول رتون برنج تحت اثر متقابل رقم × رفتار با بقاياي براي روش خوابانيدن (08/113 گرم در متر مربع) بدست آمده که به خاطر افزايش طول خوشه درصد خوشچه هاي پر شده مي باشد و کمترين عکرد دانه رتون براي روش کف بر (02/98 متر مربع) حاصل شد که به علت کاهش بعضي اجزاء عملکرد دانه مانند طول خوشه و درصد خوشه چه هاي پر شده بوده است.

عملکرد کاه از نظر آماري تحت تأثير واريته ، رفتار با بقاياي و اثر متقابل آنها قرار گرفت و در سطح احتمال يک درصد معني دار شد، به طوري که بيشترين و کمترين عملکرد کاه به ترتيب براي رقم هاي طارم محلي (87/202 گرم در متر مربع) و طارم ديلماني (56/29 گرم در متر مربع) بدست آمد. حداکثر عملکرد کاه تحت رفتار با بقاياي براي روش ايستاده (26/137 گرم در متر مربع) و کمترين آن براي روش خوابانيدن (62/124 گرم در متر مربع) حاصل گرديد و ميزان کاه براي روش کف بر برابر 06/127 گرم در متر مربع بوده. يزدپور (1383) نيز تفاوت معني دار بين تيمارهاي مختلف ارتفاع برداشت بر عملکرد کاه را مشاهده ننمود.






منابع

1- صادقي، حميدرضا. 1376. اثر ارتفاع برش گياه اصلي بر رتون زايي و عملکرد سه رقم برنج. پايان نامه کارشناسي ارشد زراعت. دانشگاه آزاد اسلامي واحد جيرفت.
2- غلامي، مسعود. 1380. پرورش رتون برنج به عنوان يکي از راه کارهاي موثر در امر بهره وري از اراضي ماندابي و باتلاقي برنج. سازمان جهاد کشاورزي استان مازندران.
3- کربلايي. م.، ت. شرفي، ر. عرفاني و ق. نعمت زاده . 1379. برداشت عملکرد رتون به عنوان يک پتانسيل افزايش توليد برنج و بررسي مطالعات انجام شده. نشريه ترويجي، دفتر توليد برنامه هاي ترويجي و انتشارات فني- وزارت کشاورزي. 15 صفحه.
4- نائيج نژاد، ت. 1379. بررسي تأثير مقدار و زمان مصرف کود ازته و ارتفاع برداشت در عملکرد رتون برنج طارم . پايان نامه کارشناسي ارشد دانشگاه آزاد اسلامي واحد ارسنجان، 128 صفحه.
5- يزدپور، ح. 1383. بررسي اثرات زمان و ارتفاع برداشت بر صفات زراعي محصول رتون برنج. پايان نامه کارشناسي ارشد زراعت. دانشگاه آزاد اسلامي واحد خوراسگان. 92 صفحه.
6- bahar, f.a., and s.k. datta. 1977. prispects of increasing tropical rice prodaetion through rationing. agron. j. 69(4): 536-540.
7- balasubramanian, and a.m. ali. 1988. effect of variety, nitrogen and stubble height on ratoon rice yield. int. rice res. news. 15:6-7.
8- balasubramanian, r., k. balakrishan, and s. manoharan. 1992. influence of stubble thickness, carbohydrate content and leaf senescence on ratoon rice. journal of agronomy and crop sci. 168:10-12.
9- bollich, c.n. and b.d. weeb. 1973. registration of skybonnet rice. crop sci. 20: 730-732.
10- charkraburty, p.k., and s.k.b. roy. 1987. ratton tillering in shourt duration rice varieties. int. rice res. news. 12: 1-5.
11- chauhan, j.s., f. s.s. lopez., and b.s. vergara. 1989. regeneration time and pattern of tiller development in "ir44" rice (oryza sativa l.) indian journal of agricultural science. 59:172-174.
12- chauhan, j.s., f.s.s. lopez., and b.s. vergara. 1990. ratoon growth and development in rice (oryca sativa l.) under various temperature regimes. journal of agronomy and crop sci. 165: 2-3.
13- de datta, s.k., and p.c. bernasor. 1989. agronomic principle and practices of rice ratooming. int. rice res. inst. 163-176.
14- grist, d.h. 1986. rice sixtheen edition. longmon group limited. 179-180.
15- hunger, y.q., s.l. liu., g.x.wang., w. b. wu., and f.m. liu. 1995. soil moisture in mid-summer droght speel as related to the growth of the sub sequent ratoon rice crop. journal of suthwest agriculture university. 17(6): 481-485.
16- ichii, m., and y.s.sumi. 1983. effect of food reserves on the ratoon growth rice plants. jap. j. crop sci. 52(1): 15-21.
17- jiang, s.h., h. xiong., w.fang., and w.z.luo. 1995. studies on comprehensive cultivation techniques for high yield or ratoon rice in sichuan province. journal of suthwest agricultural university. 17: 189-192.
18- jones, d.b. 1993. rice ratoon response to main crop harvest cutting height. agron. j. 85:1139-1142.
19- karunakaran, k., n. rajappan- nair., and c.a. rostamma. 1988. rice ratooning and ratoon-based system in kerala. in: rice ratooning. int. rice res. ins. philippines. 227-231.
20- mahadavappa, m. 1979. ratoon cropping to increasing rice production. u.s.a. 26. india.
21- maharudrappa, s.k. 1996. ratoon rice as influenced by stubble height and nitrogen levels. karnataka journal of agriculture science. 9: 336-337.
22- nassiri, m. and h. pirdashti. 2003. effect of level and time of nitrogen on yield component of rice ratoonig. pakistan journal of biological sciences. 2: 217-222.
23- palchamy. a. and g. soundrapandian. 1988. status of potential for rice ratoon cropping in tamil nadu. in: rice ratooning. int. rice res. inst. philippines. 111-117.
24- prashar, c.r.k. 1970 paddy rations. world crops. 22: 145-147.
25- reddy, t.g. and m.mahadevappa. 1979. rice ratoon crop management in the hilly region of karnataka, india. int. rice res. ints. philippines. 87-95.
26- sutaryo, b. and b. suprithatro. 1993. ratoon crop performance in some rice hybrids. int. rice res. notes (philippines). 18(1): 18-19.
27- ting. c.h. and w.t.liu. 1997. effects of cultural practices on the grain yield and quality of ratoon rice. research article. no: 118. hualien district agricultural improvement station in: www. hdais. gov. tw.
28- vergara, v.s.f., s.s. lopez., and j.s. chawhan. 1988. morphology and physiology of ratoon rice. in: rice ratooning. int. rice res. inst. philippines. 31-40.
29- zandstra, h.g. and b.t. sampson. 1979. rice ratoon management. international rice research conference. 17-21 aprill, int. rice res . inst. philippines.

abstract
in order to rationing traits to the treatment of main plant on different genotypes of rice a field experiment was carried out on 2006 growth season. the experimental was conducted as factorial based on randomized complete block design with four replications. experimental were including six cultivar (v1= line irton, v2= tarome hashemi, v3= tarome dylamani, v4= tarom mahalli, v5= tarome ramzani and v6= hybride ir58025a/ir 42686r) and three cutting height (h1=ground cutting, h2= lodging stubble h3= cutting of 40cm height).
the result showed that maximum panicle heightand grain yield of ratoon were obtained in tarom hashemi (138.89 g/m2). the highest plant height, straw yield, number of tiller on hill, number of panicle on square meter of ratoon was obtained in tarom mahalli and maximum the percentage filled spikelet per panicle and affective tiller in hill was obtained in tarome dylamani cultivar. the highest of flag leaf length and maximum 1000-grain wight was obtained on irton line. the highest panicle length, flag leaf length and maximum the percentage filled spikelet and grain yield of ratoon (113.08 g/m2) were observed in lodging stubble and the greatest affective tiller in hill of ratoon was obtained in ground cuttinf. also, maximum plant height, straw yield, number of tiller on hill, number of panicle on square meter of ratoon and minimum 1000-grain weight was obtained in cutting of 40cm height. interaction cultivar ? treatment cutting height no whole rationing traits were significant, but maximum grain yield of ratoon was observed in tarom hashemi with treatment cutting of 40cm hill and number of panicle on square meter.
keywords: rice, ratoon, grain yield, ground cutting.

lodging stubble and the greatest





منبع : www.berenge.com

اگر در مورد این مطلب نظری دارید می توانید در این قسمت ارائه نمائید:
نام
ایمیل
نظر لطفا فارسی تایپ کنید :
 





آرشیو :



تماس با ما :   info@berenge.com
استفاده از اطلاعات سایت با ذکر منبع ( و لینک مربوط به اطلاعات ) بلامانع است
سایت برنج    www.berenge.com